زندگی سوختن است ساختن است

                          بی جهت تجربه آموختن است

زندگی کهنه غماری ست غمار

                             چه غماری که همه باختن است

من که تازه بعد از ۱۹سال زندگی معنی این شعر رو واقعا درک کردم

فردا روز تولدمه نمی دونم چه جوری سپریش کنم  .می خوام فردا برای خودم زندگی کنم  غذایی که دوست دارم رو بخورم لباسی که دوست دارم رو بپوشم . سریالی که دوست دارم رو ببینم وکتابی که دوست دارم رو بخونم البته فکر می کنم همه ی دوستا ن وفامیلان عزیزم یا تلفن میزنن یا میان خونمون

نمیدونم چرا از جشن گرفتن زیاد خوشم نمیاد دوست دارم ساعت تولدم رو تو یه جای با صفا وبه دور از هر سر وصدایی سپری کنم

فردا روزیه که میفهمم که برای کی ارزش دارم وکی به فکر منه وکی منو دوست داره امیدوارم اونی هم که منتظرشم  فقط یه زنگ بزنه و بگه که هنوز به یادتم

نمی دونم این انتظار زیادی هست یا نه ؟

اما من تا اخرین لحظه امید دارم که به فکرمه.

می خوام برای اولین بار غرورم رو زیر پا بزارم وداد بزنم دوستت دارم