آرزویم این است

نتراود اشک از چشم تو هرگز مگر از شوق زیاد

نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز

و به اندازه ی هر روز تو عاشق باشی

انکه تو را می خواهد

و به لبخند تو از خویش رها می گردد

و تو را دوست بدارد هر ان اندازه که دلت می خواهد

----------------------------------------------------------------------------------

من دلم می خواهد

خانه ای داشته باشم پر دوست

کنج هر دیوارش

دوستانم بنشینند آرام گل بگو گل بشنو

هر کسی می خواهد وارد خانه ی پر مهر و صفامان گردد

شرط وارد گشتن شستشوی دل هاست

شرط آن داشتن یک دل بی رنگ و ریاست

بر درش برگ گلی می کوبم

و به یادش با قلم سبز بهاری می نویسم ای دوست

خانه ی دوستی ما اینجاست

تا که سهراب نپرسد دیگر

نوشته شده در جمعه هشتم آبان 1388ساعت 15:27 توسط سينا| |